Inloggen

tabblad: dagcolumn

< vorige | alles | volgende >

dagcolumn (nr. 3322):

Analyse

We zullen en moeten wereldkampioen worden. Dat lijkt een nationale obsessie.
Als er een WK was voor pupillen onder de 7 zat Pierre ook met een mic in het stadion tegen Tom te mompelen over strategie en opstelling.
Het trauma van ‘74 heeft ettelijke generaties overgeslagen en dwingt de NOS tot avondvullende exercities die het land moeten doen geloven dat het allemaal iets voorstelt dat vrouwenvoetbal.
Fris, jeugdig, enthousiast, explosief. Oh ja, de paardenstaartje dartelen over het veld. Maar meestal de verkeerde kant op of op weg naar een kansloze positie.
Ik heb dus - voorzichtig uitgedrukt- niet genoten van de Leeuwinnen.
Techniek, matig
Spelinzicht, nada
Passing, beroerd
Aanname en balbehandeling, op een uitzondering na belabberd
Passeervermogen ontbreekt
Individuele acties ......

Het elftal ziet de gaten niet, staat stil, wacht af en loopt zich bij voortduring vast in het centrum van de vijandelijke verdediging.
Het is kluitjesvoetbal. Vol goede bedoelingen uiteraard, maar dat is het dan ook.
Terwijl de coach de boel gade slaat, met een gezicht dat seriemoord voorspelt, probeert een meegelift carnavalsorkestje er nog wat sfeer in te toeteren.
Drie weken trainingskamp, wachten, wachten, kussengevechten in het hotel, hechte groep, zin in, veel gelachen, poppetjes bij Blokker, persconferenties, affiche bij Appie, tactieken op het digiboard..
Ik kijk voorlopig liever naar Be Quick tegen IJsselmeervogels in de zaterdagcompetitie. Maar ja als WE wereldkampioen worden dan hul ik mij in het oranje en sta in tranen bij het Wilhelmus, zo zijn zijn we dan ook wel weer...

Schrijver: Trawant, 12 jun. 2019
12 jun. 2019


Geplaatst in de categorie: actualiteit

3,8 met 4 stemmen 96



Er zijn 2 reacties op deze inzending:

Naam:Nemo
Datum:13 jun. 2019
Bericht:Gabriëla heeft een paar voorbeschouwingen in deze rubriek gemist, anders was haar commentaar vanuit - op zichzelf te respecteren - feministische invalshoek meer to the point geweest. Vanuit sportief oogpunt bijvoorbeeld: wat te denken van de 3 ton aan salaris voor Martens en Miedema? Veel feministisch offensief was er niet voor nodig.
En qua inhoud is de tweede alinea van dit stuk een trouvaille - en precies in de roos.

Naam:Gabriëla Mommers
Datum:12 jun. 2019
Bericht:Ik loop niet snel warm voor een spelletje waar 22 mensen achter een bal aanhollen. Tenzij het een spannende finale is van een EK of WK waar we zelf aan meedoen. Geen idee of het WK vrouwenvoetbal spannend is geweest. Niet gezien. Wel grappig dat de vrouwen het op dit moment al een poosje beter doen dan de mannen. Beauty, brains en ook nog succes. Als dat zo doorgaat, wordt het feminisme nog eens overbodig. Kan ik een nieuw beroep gaan zoeken. Maar dan moet er wel eerst even nog een vrouw premier van ons land worden. En een andere vrouw president van Amerika. Dat zijn toch wel twee voorwaarden waaraan voldaan moet zijn wil ik mijn feministentuinbroek aan de wilgen hangen. Sluiten dan ook nog alle Blijf van m'n Lijf huizen hun deuren, omdat er geen vrouwenmishandeling nergens ter wereld meer plaatsvindt, dan ga ik definitief met pensioen en hoor je mij nergens meer over. Maar eerst maar eens wereldkampioen worden. Je moet toch ergens beginnen.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)