Inloggen
voeg je dagcolumn toe

Dagcolumn

Je hart schenken

Mensen uit Staphorst en Urk staan hun organen na hun dood niet af. Dat wees een enquête deze week uit. De meeste Nederlanders denken er trouwens net zo over. Slechts een derde vulde het donorformulier in. Minder dan een kwart stemt ermee in dat hun lichaam na hun overlijden wordt hergebruikt.

Ook ik ben geen donor van organen of weefsel. Wel heb ik dat netjes geregistreerd. Zodat mijn nabestaanden, en de doktoren precies weten waar ze aan toe zijn. Nee dokter, u hoeft hem niet open te snijden, ook al is ie rigor mortis. Laat de hele boel maar zitten.

Veel pleit vóór het afstaan van organen en weefsel na je dood. Je kunt je medemens helpen. Iemand met een slecht hart, een wrakke nier of lever. Vaak staat die persoon al jaren op een wachtlijst. Elke dag hoopt zo iemand op een verlossend telefoontje. Soms blijkt dat orgaan of weefsel van de donor niet geschikt is voor transplantatie. Maar door ze te bestuderen kan de wetenschap meer inzicht krijgen in de kennis over transplantaties. Door je hart of huid na je dood te schenken maak je een ander dus blij.

Waarom vulde ik dan nee in op mijn donorformulier?

Ik ben bang.

Ik lig op de operatietafel na een zwaar verkeersongeval. De transplantatiearts in het ziekenhuis smeekt om een gezonde, verse lever voor een van zijn eigen patiënten. Mijn behandelend arts constateert bij mij de hersendood.
Hersendood? Ja, iets dat het midden houdt tussen praktisch dood en helemaal dood.
Heeft hij een donorformulier ingevuld? vraagt mijn behandelend arts aan mijn vrouw in de wachtkamer. Ja, dokter, in zijn binnenzak met ja erop. En daar gaat het mes met chirurgische precisie op zoek naar mijn gezonde lever.
Te vroeg?

Stel mijn hart wordt na mijn dood ingebracht bij een zevenvoudig seriemoordenaar. Hij stond op de lijst voor een vers hart. Hij had er recht op. En na een moeizame maar geslaagde transplantatie gaat de seriemoordenaar verder met zijn achtste moord, en de negende...
Of mijn hoornvliezen worden aangebracht bij iemand die voor zijn beroep vivisectie pleegt, iets waar ik mijn leven lang fel tegen was.

Jaren geleden vroeg ik of ik voorwaarden kon verbinden aan mijn ja. Een second opinion dat ik onomkeerbaar dood ben. Door een bij leven gekozen specialist die alleen míjn belang dient. En dat mijn organen alleen worden afgestaan aan mensen die ik oké vind. Het antwoord was: Nee, dat soort eisen voert te ver.
Dus vulde ik nee in omdat ik bang ben voor de gevolgen van simpel ja.


Zie ook: http://www.georgeknottnerus.nl

Schrijver: George Knottnerus, 24 jun. 2011


Geplaatst in de categorie: lichaam

3,0 met 125 stemmen 1.614



Er zijn 18 reacties op deze inzending:

Naam:
Hendrik Klaassens
Datum:
9 okt. 2011
Len, ik blijf me over jou verbazen. Nu stel je dat je mij moet tegenspreken omdat ik een lang verhaal zou hebben geschreven, terwijl jouw eerste reactie in dit topic al langer was. Om op de column terug te komen: ik zou mijn organen ook niet ter beschikking willen stellen aan een seriemoordenaar. Het is jammer dat je als donor geen voorwaarden kunt verbinden aan het afstaan van je organen. Ik vermoed dat anders méér mensen een codicil zouden invullen.
Naam:
Len Cornelis
Datum:
8 okt. 2011
Beter lezen geen doodzonde. Op column ga ik niet in. Wel op woordenstromen van Hendrik. Soms is weerspraak nodig. Nu wederom lang verhaal van hem. Tja, wie sprak over veel woorden? Eigenlijk is dit zinloze sliert. Ook mijn 'schuld'.
Naam:
Hendrik Klaassens
Datum:
7 okt. 2011
Email:
klaassens38zonnet.nl
Len, wat heb je veel woorden en reacties nodig om uit te leggen dat deze column niet interessant is. :-) Waarom ga je er dan steeds op in?
Karakteristiek voor jouw manier van reageren is, dat je eerst een aantal pittige, kritische uitspraken doet - bv. "Oude vooroordelen en 'angsten' zijn het" - om die vervolgens te relativeren met uitspraken als "Nou ja, dat is een kwestie van smaak".
Dat ik ethiek en dilemma's ter sprake heb gebracht komt doordat je liet weten 'de echte discussie' elders te volgen. Ik begreep daaruit dat je de wetenschappelijke, medische discussie bedoelde. Maar over de ethische kanten kan iedereen meepraten toch? Vandaar dat ik dat nog 'es noemde in mijn vorige reactie. Voor een 'zinloze' discussie was dit toch een aardige sliert. Enfin, we kibbelen nog wel 'es vaker.
Naam:
Len Cornelis
Datum:
7 okt. 2011
De discussie hier is oninteressant voor mij. Zowel op punt van kennis als de verwoording van het thema op zich. Onderwerp vind ik helaas niet 'goed in kaart' gebracht. Oude vooroordelen en 'angsten' zijn het. Bij elkaar opgediend in een rommelig prakje. Nu ja, dat is kwestie van smaak. Waarom het 'allemaal gaat', Hendrik (ethiek, dilemma's) is mij bekend. Waarom je deze kennis nu spuit, begrijp ik minder goed. Maar ik persoonlijk leer van deze discussie niets. Anderen mogelijk wel. Prima toch. Hier wil ik het graag bij laten.
Naam:
Hendrik Klaassens
Datum:
7 okt. 2011
Natuurlijk staat het je vrij om de discussie hierover elders te volgen, Len. Maar betekent dat nu dat hier geen echte discussie wordt gevoerd? Bij medische kwesties spelen allerlei ethische dilemma's mee waarover iedereen kan meepraten. Het gaat hier immers niet alleen om het medisch-technische handelen, maar om de verstrekkende consequenties ervan op het gebied van normen en waarden. Ook de visie op leven en dood speelt mee. Zo kan iemand die hersendood is, in principe nog worden gereanimeerd; toch begint men bij een hersendode al snel te snijden als hij een donorcodicil op zak heeft. Ik vind dat George deze dilemma's op een heel persoonlijke manier goed in kaart heeft gebracht.
Naam:
Len Cornelis
Datum:
4 okt. 2011
Waardering voor enkele andere columns van George. Maar dit 'pittige onderwerp' bracht hij rommelig en verkeerd. Eerder een beetje eh, simpel. Voor mij althans. Ook jouw reacties vind ik minder sterk dan anders. Maar ach, is dat erg? Ik volg de echte discussie liever elders.
Naam:
Hendrik Klaassens
Datum:
30 sep. 2011
Len, in reacties moet de argumentatie beperkt zijn, akkoord. Maar je kunt natuurlijk ook via een link verwijzen naar de steekhoudende argumentatie van iemand anders over hetzelfde onderwerp.
Het lijkt me het beste dat ik over orgaandonatie een beschouwing schrijf, want het is onmogelijk dat onderwerp in een reactiesliert uit te diepen. Ik ben blij dat George dit pittige onderwerp ter sprake heeft gebracht.
Naam:
Len Cornelis
Datum:
3 jul. 2011
Over 'bewijs leveren' schreef ik niet. Ging slechts over 'tegenspreken'. In korte reacties moet argumentatie beperkt zijn. Over alles bestaan wel linken, Hendrik. Of boeken, verhalen en beschouwingen. Maar dat is iets anders dan bewijskracht of overtuiging. Binnen aangedragen thema donatie blijft jouw verwijzing (voor mij) een bizarre invalshoek. Niet lekker provocerend. Maar nogal benauwend. Ik lees liever jouw commentaren op situaties in de zorg. Maar dit terzijde. Sta mij toe het hier bij te laten.
Naam:
Hendrik Klaassens
Datum:
2 jul. 2011
Len, geloof je nu echt dat je in een reactie een afdoend bewijs kunt leveren voor het overdragen van eigenschappen bij een transplantatie? Hoe veel dingen beweer jij wel niet die je niet kunt onderbouwen? Ik geef slechts een voorbeeld. Op het internet zijn veel goede artikelen te vinden over de overdracht van eigenschappen, bv. wetenschap.infoyo.nl/biologie/11268-orgaantransplantatie-is-ook-geheugentransplantatie.html
Naam:
Len Cornelis
Datum:
1 jul. 2011
Broodje Aap tegenspreken vanwege programma Discovery? Of door 'een arts die ik ken'? Dat lijkt aan de magere kant. Zeker om ingrijpend thema als donatie te 'behandelen'.

Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)