start toeval vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud

Archief:

Categorieën:

actualiteit (506)
adel (4)
afscheid (27)
algemeen (71)
bedankt (21)
biologie (12)
dieren (51)
discriminatie (25)
drank (12)
economie (39)
eenzaamheid (16)
emoties (34)
erotiek (4)
ex-liefde (2)
familie (28)
feest (21)
film (20)
filosofie (49)
fotografie (9)
geboorte (6)
geld (40)
geschiedenis (18)
geweld (23)
haiku (1)
heelal (8)
hobby (6)
humor (38)
huwelijk (9)
idool (10)
individu (25)
internet (18)
jaargetijden (26)
kerstmis (14)
kinderen (30)
koningshuis (32)
kunst (28)
landschap (7)
lichaam (35)
liefde (29)
lightverse (1)
literatuur (45)
maatschappij (309)
mannen (12)
milieu (34)
misdaad (30)
moederdag (1)
moraal (46)
muziek (62)
natuur (33)
oorlog (51)
ouderen (5)
ouders (15)
overig (33)
overlijden (37)
partner (5)
pesten (11)
planten (6)
poesiealbum (3)
politiek (266)
psychologie (31)
rampen (22)
reizen (56)
religie (33)
schilderkunst (6)
school (29)
sinterklaas (13)
sms (5)
songtekst (2)
spijt (11)
sport (103)
sterkte (12)
taal (52)
tijd (33)
toneel (10)
vaderdag (3)
vakantie (52)
valentijn (3)
verdriet (10)
verhuizen (6)
verjaardag (9)
verkeer (39)
voedsel (24)
vriendschap (12)
vrijheid (27)
vrouwen (34)
welzijn (47)
wereld (34)
werk (44)
wetenschap (27)
woede (22)
woonoord (19)
ziekte (34)

tabblad: dagcolumn

< vorige | alles | volgende >

dagcolumn (nr. 1816):

No air, no pride

Er waren veel kortgerokte vrouwen op het feestje. Kortgerokte vrouwen, maar ook slechte smaak, kitsch en onverstaanbaar gebrabbel. Ik kreeg alle clichés over me heen. Dat het mijn leven was, dat de liefde altijd overwint en dat we één moeten zijn. Er werden ook veel levensvragen gesteld. Wat als dit en wat als dat. Er werd op het podium gedanst, maar ook in een glazen kooi en met elkaar. Er werd met vlaggen gezwaaid en met heupen gewiegd. Er werd gezongen, goed en slecht, maar meestal goed. Iemand met tattoos en vier kinderen zong over vogels.

Het was zo’n avond waarop oorlog niet bestond. En als er al oorlog bestond, dan werd hij de wereld uit gezongen. Je kon je niet inbeelden dat er op datzelfde moment ergens op de wereld kinderen honger leden of gewoon: leden.

Het meisje dat over vogels zong en Anouk heette, droeg het gewicht van een hele natie. Net zoals het nationale voetbalelftal door diezelfde natie keer op keer naar Europese en wereldtitels geschreeuwd wordt, zo moest ook het meisje met de ingetogen stem de overwinning binnenrijven. Ze stond er, met veel klasse en zonder air.

Er was ook een Belg, al kon je dat uit zijn naam niet afleiden. Alfredo, of Alberto, misschien wel Roberto, ik weet het niet, maar zeker Bellarossa. Hij had uit Hawaï kunnen komen, of uit Italië, maar hij kwam uit Wallonië. Alleen al daarom supporterden we voor Anouk, ook al heeft het niet mogen baten.

No air, no pride.

Schrijver: Johan De Smet, 19-05-2013



Geplaatst in de categorie: muziek

Deze inzending is 302 keer bekeken

4/5 sterren met 9 stemmen.



Er zijn 2 reacties op deze inzending:

Naam:nita
Datum:19-05-2013
Email:anitabeatxs4all.nl
Bericht:En er was een assepoester op blote voeten, die op het eind van de avond als koningin van het bal de zaal verliet! Volgend jaar is het feest(je) in Denemarken. De honger in de wereld zal blijven (maar daarom inspiratie voor tekstschrijvers genoeg). De AOW uitkeringen zullen nog verder gekort worden en ons pensioentje is niet meer zeker!
Maar ... we blijven als volk nu eenmaal graag in sprookjes geloven! Het Europese songfestival zal waarschijnlijk nog lang en gelukkig leven!

Naam:Hendrik
Datum:19-05-2013
Email:klaassens38atzonnet.nl
Bericht:Het was heel voorspelbaar allemaal: Denemarken won, Nederland werd negende. Ik denk dat niemand in Nederland echt geloofde dat 'we' zouden winnen. Wat me stoorde waren de vele regionale stemmen: buurlanden gaven elkaar bijna consequent stemmen.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)