Inloggen
In de loop van 2020 wordt de site Nederlands.nl (incl. de bijbehorende domeinnamen) ter overname aangeboden door de eigenaar/hoofdredacteur, die in maart 2020 de mooie leeftijd van 77 jaar bereikt en graag de site ter overname aanbiedt aan een persoon, bedrijf of instelling, die de site verder wil uitbouwen.

Men kan met hem hierover in overleg treden via mostertman@nederlands.nl

tabblad: dagcolumn

< vorige | alles | volgende >

dagcolumn (nr. 2296):

Zorg (2)

Boosheid is nooit goed. Maar het is menselijk om boosheid te voelen. Beter dan woede in elk geval. Hoe ouder je wordt, hoe minder boosheid op zijn plaats is.

Het wordt taboe.

Ons zorgstelsel begint in elkaar te storten. Ooit werd over Nederland gesproken als de Zorgstaat. Maar inmiddels vraag ik me af om wie nog gegeven wordt? De combinatie van zorg en bezuinigen zou niet nodig moeten zijn. Er worden niet alleen mensen die in de zorg werken de dupe van, maar juist die mensen die zorg nodig hebben zijn het slachtoffer.

En zorg is een behoefte die een mens niet voor niks vraagt.

Eerst was er Minister Schippers, Minister van Volksgezondheid. Je zou toch een bepaalde drive verwachten bij een Minister van Volksgezondheid. Zij behartigt de belangen van het kabinet, maar toch ook van de zorgsector. En daarboven nog van de mensen die zorg nodig hebben! Maar de Minister vond het wel kunnen dat de Zorgautoriteit de reizen van overheidsmedewerkers betaalde. De zorgautoriteit is de politieagent die moet optreden als de zorg afhankelijk dreigt te worden.

Zorg, het is een woord zonder lading geworden.

Al vijftig jaar geleden wisten we dat deze tijd eraan zou komen. De baby-boom gaat met pensioen, wordt ouder en gaat om zorg vragen! In plaats van dat dit netjes geregeld is voor deze mensen, moet één derde van de ouderen voor zichzelf zorgen. Dit was ook nieuws deze week.

Eén derde van de ouderen.

Vroeger was de samenleving een samenleving. Dit had gekund, mensen deden hun best om elkaar te helpen. Tegenwoordig spreken we beter van een 'zelfleving'. Waarschijnlijk is het feit daarom nieuws en niet het gevolg.

Ik kan me de boosheid voorstellen. Taboe of niet. Jaren hard gewerkt, altijd premie betaald. En nu zoek je het zelf maar uit.

We herdenken vijf mei, maar denken niet aan hen die ons land weer opbouwden.

Schrijver: Gustaf Kreuz, 14 sep. 2014


Geplaatst in de categorie: maatschappij

3,7 met 3 stemmen 159



Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)