start toeval vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud

Archief:

Categorieën:

actualiteit (544)
adel (5)
afscheid (27)
algemeen (73)
bedankt (21)
biologie (12)
dieren (54)
discriminatie (26)
drank (12)
economie (39)
eenzaamheid (16)
emoties (38)
erotiek (4)
ex-liefde (2)
familie (30)
feest (23)
film (20)
filosofie (51)
fotografie (9)
geboorte (6)
geld (42)
geschiedenis (23)
geweld (24)
haiku (1)
heelal (9)
hobby (7)
humor (39)
huwelijk (9)
idool (10)
individu (27)
internet (18)
jaargetijden (26)
kerstmis (17)
kinderen (30)
koningshuis (32)
kunst (28)
landschap (7)
lichaam (37)
liefde (30)
lightverse (1)
literatuur (47)
maatschappij (321)
mannen (12)
milieu (36)
misdaad (30)
moederdag (1)
moraal (47)
muziek (63)
natuur (35)
oorlog (53)
ouderen (5)
ouders (15)
overig (34)
overlijden (37)
partner (5)
pesten (12)
planten (6)
poesiealbum (3)
politiek (271)
psychologie (32)
rampen (22)
reizen (56)
religie (37)
schilderkunst (6)
school (31)
sinterklaas (13)
sms (5)
songtekst (2)
spijt (11)
sport (104)
sterkte (12)
taal (54)
tijd (33)
toneel (11)
vaderdag (3)
vakantie (52)
valentijn (4)
verdriet (10)
verhuizen (6)
verjaardag (9)
verkeer (39)
voedsel (25)
vriendschap (12)
vrijheid (29)
vrouwen (35)
welzijn (48)
wereld (35)
werk (46)
wetenschap (27)
woede (22)
woonoord (19)
ziekte (34)

tabblad: dagcolumn

< vorige | alles | volgende >

dagcolumn (nr. 3185):

Rita, driemaal

Vrijwel niemand ontkomt er aan. Vlinders in je buik, highschool-crush, young and foolish, prille teenager-verliefdheden, ze blijven rondwaren. They call it puppy love, zingt Paul Anka met pathos. Hij beklaagt zich: zo’n eerste verliefdheid is niet zo onnozel als het lijkt.

Rita, zo heette het meisje waarvan ik de kriebels had. Kortgeknipt zwart haar, guitig-expressief gezicht, ze leek op Conny Froboess. Rita woonde in een nieuwbouwwijk van Den Bosch, ergens tussen de Mozartsingel, de Van Maerlantstraat, de Zuiderpassage en de Zuiderparkweg. We waren veertien of zoiets. Ze zou nu dus een sweet-seventy kunnen zijn. Ik vond haar leuk, die parmantige Rita, maar ik durfde het haar niet te zeggen. Wat hebben al die tussenliggende jaren jou aan wel en wee gebracht, ‘mijn’ Brabantse deurske?

Mijn tweede Rita is popzangeres Rita Pavone, die in showbizz ‘de Italiaanse Brenda Lee’ werd genoemd, naar de Amerikaanse Little Miss Dynamite, die wereldhits had als ‘All Alone Am I’, ‘Fool Number One’ en ‘Sweet Nothin’s’. Vorig jaar zag ik op Rai Uno een interview met de Pavone van nu, ter gelegenheid van de feestelijke opening van het San Remo Festival, bij de ingang van het theater. Rita Pavone’s populariteit heeft relatief kort geduurd. Na ‘Cuore’ was het uit met de pret. Ze heeft nog wel wat succes gehad in de Verenigde Staten, waar ze in veelbekeken Ed Sullivan-shows werd gepresenteerd als het Europese antwoord op schreeuwlelijk Wanda Jackson (Let’s Have A Party, Rock Your Baby). Pavone nam daarna nog een duet op met Paul Anka, het slordige ‘Kiddy kiddy kiss me'.

Tenslotte, de film ‘Educating Rita’, waarin kapster Rita (gespeeld door Julie Walters) indruk op me maakte. Ze stopt met knippen, watergolven & permanenten, begint aan een academische literatuurstudie en raakt onder invloed van vrijgezel dr. Bryant, in de persoon van Michael Caine...

Illustratie: Rita Pavone

Schrijver: Ton Mantoua, 23-03-2019



Geplaatst in de categorie: emoties

Deze inzending is 235 keer bekeken

4/5 sterren met 3 stemmen.



Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)