start toeval vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud

Archief:

Categorieën:

actualiteit (500)
adel (4)
afscheid (27)
algemeen (71)
bedankt (21)
biologie (12)
dieren (51)
discriminatie (25)
drank (12)
economie (39)
eenzaamheid (16)
emoties (34)
erotiek (4)
ex-liefde (2)
familie (28)
feest (21)
film (20)
filosofie (49)
fotografie (9)
geboorte (6)
geld (40)
geschiedenis (17)
geweld (23)
haiku (1)
heelal (8)
hobby (6)
humor (38)
huwelijk (9)
idool (10)
individu (25)
internet (18)
jaargetijden (26)
kerstmis (14)
kinderen (30)
koningshuis (32)
kunst (28)
landschap (7)
lichaam (35)
liefde (28)
lightverse (1)
literatuur (45)
maatschappij (308)
mannen (12)
milieu (34)
misdaad (29)
moederdag (1)
moraal (46)
muziek (62)
natuur (33)
oorlog (51)
ouderen (5)
ouders (15)
overig (33)
overlijden (37)
partner (5)
pesten (11)
planten (6)
poesiealbum (3)
politiek (265)
psychologie (30)
rampen (22)
reizen (56)
religie (33)
schilderkunst (6)
school (29)
sinterklaas (12)
sms (5)
songtekst (2)
spijt (11)
sport (103)
sterkte (12)
taal (52)
tijd (33)
toneel (10)
vaderdag (3)
vakantie (52)
valentijn (3)
verdriet (10)
verhuizen (6)
verjaardag (9)
verkeer (39)
voedsel (24)
vriendschap (12)
vrijheid (27)
vrouwen (34)
welzijn (47)
wereld (34)
werk (44)
wetenschap (27)
woede (22)
woonoord (19)
ziekte (34)

tabblad: dagcolumn

< vorige | alles | volgende >

dagcolumn (nr. 527):

Bergtop

Zondag. Te midden van een woest landschap, dut ik in. Ruige vlagen van wind maken zich van mij meester en ik klamp mezelf vast aan de woedende droom die ik heb. Iets over het ontstaan van de wereld uit chaos, maar ik zie niet goed wat er gebeurt op het naakte, volborstige lichaam van Moeder Natuur. Haar vrouwelijkheid laat me schrikken en plotsklaps staar ik als in een surrealistische film naar mijn tenen, die wiebelen bij de gratie van mijn vrije wil.

Voor mijn verdwaalde geestesoog openbaart zich de machtige natuur, de spitsheid van de bergen en de fabelachtige boomgrens die zich ver onder mij bevindt. Hier boven lijkt een eeuwige, heel zachte wind te waaien. Als ik mijn naam roep, echoot het geluid over uitgestrekte weidegronden in de vallei, waar bolletjes schapen grazen. Ik kijk naar de lieve wereld vanuit mijn ivoren toren, zittend op een zilvergouden zetel.

“Ben ik God?” vraag ik, waarop de echoënde woesternij antwoordt in eenstemmige zindering. Ik zie dat ‘t goed is.


Zie ook: http://Futiliteiten.nl

Schrijver: Marco van Woerden, 27-10-2008



Geplaatst in de categorie: individu

Deze inzending is 423 keer bekeken

4/5 sterren met 6 stemmen.



Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)