start toeval vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud

Archief:

Categorieën:

actualiteit (504)
adel (4)
afscheid (27)
algemeen (72)
bedankt (21)
biologie (12)
dieren (51)
discriminatie (25)
drank (12)
economie (40)
eenzaamheid (16)
emoties (34)
erotiek (4)
ex-liefde (2)
familie (29)
feest (21)
film (20)
filosofie (50)
fotografie (9)
geboorte (6)
geld (40)
geschiedenis (17)
geweld (23)
haiku (1)
heelal (8)
hobby (6)
humor (38)
huwelijk (9)
idool (10)
individu (25)
internet (18)
jaargetijden (26)
kerstmis (14)
kinderen (30)
koningshuis (32)
kunst (28)
landschap (7)
lichaam (35)
liefde (28)
lightverse (1)
literatuur (45)
maatschappij (308)
mannen (12)
milieu (34)
misdaad (29)
moederdag (1)
moraal (46)
muziek (62)
natuur (33)
oorlog (51)
ouderen (5)
ouders (15)
overig (33)
overlijden (37)
partner (5)
pesten (11)
planten (6)
poesiealbum (3)
politiek (266)
psychologie (30)
rampen (22)
reizen (57)
religie (33)
schilderkunst (6)
school (29)
sinterklaas (12)
sms (5)
songtekst (2)
spijt (11)
sport (104)
sterkte (12)
taal (53)
tijd (34)
toneel (10)
vaderdag (3)
vakantie (52)
valentijn (3)
verdriet (10)
verhuizen (6)
verjaardag (9)
verkeer (39)
voedsel (24)
vriendschap (12)
vrijheid (27)
vrouwen (34)
welzijn (47)
wereld (34)
werk (44)
wetenschap (27)
woede (22)
woonoord (19)
ziekte (35)

tabblad: dagcolumn

< vorige | alles | volgende >

dagcolumn (nr. 1444):

Automatisme

We gaan er dit jaar allemaal op achteruit, dus ook mijn automatenman. Net als vorig jaar loopt hij weer in rechte lijn met zijn hond over de parkeerplaats. Ik zie hem niet elke dag, maar zijn uitstapje moet een dagelijks, volautomatisch ritueel zijn.

De man heeft een spichtig gezicht, oogt nogal mager en ik schat z’n leeftijd op een jaar of zestig. Hij is altijd sjofel gekleed: te ruim vallende trainingsbroek, daarover een slobberig t-shirt en een wat versleten trainingsjack, dat meestal open hangt. Hij draagt sportschoenen die geen sportieve uitstraling hebben. Wanneer hij zijn haar wast weet ik niet, maar op het moment dat ik hem zie, hangt het in vettige slierten langs zijn hoofd. Ook heb ik hem nog nooit gezien zonder sigaret in zijn mond.

Hij loopt wat houterig, kijkt voortdurend om zich heen en voert een eenzijdig gesprek met zijn hond. Het beestje hangt meestal aan de riem, maar de laatste honderd meter mag hij los. Steeds op hetzelfde punt geeft de man zijn hond de vrijheid. Het dier rent dan in directe lijn naar huis en gaat voor de deur zitten wachten.

Het ritueel van de man begint als hij vanaf zijn huis naar de parkeerplaats loopt. Bij het kleine plantsoentje doet de hond zijn behoefte, waarna hond en man met een klein bochtje naar de automaat slenteren. Ook op zondag en ook als er iemand staat te treuzelen met kleingeld. Dan blijft de man op een meter afstand staan, kijkt om zich heen, zegt iets tegen zijn hond en neemt een paar trekjes van zijn sigaret. Hij moet wel zien dat de parkeerder geen geld in het bakje achterlaat. En toch die hand. Automatisch.

Zelf heb ik nu ook de neiging om te kijken naar dat muntenvakje. Er ligt nooit iets in. Het gaat voor ons beiden inderdaad een moeilijk jaar worden.

Schrijver: Rob Chevallier, 09-01-2012


chevallieratinbox.com


Geplaatst in de categorie: maatschappij

Deze inzending is 162 keer bekeken

4/5 sterren met 3 stemmen.



Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)